Bu kulüp, tarih boyunca sadece sahada değil, duruşuyla da konuşuldu. Filistin hassasiyetinden sponsorluk reddine, 15 Temmuz’daki refleksinden toplumsal olaylardaki tavrına kadar sayısız örnek var. Yani ortada tesadüf değil, süreklilik gösteren bir karakter duruyor.
Şimdi gelelim son tartışmaya…
Amedspor’un lige yükselmesi sonrası İstanbul merkezli kulüpler peş peşe “hoş geldin” mesajları yayınladı. Trabzonspor ise suskun kaldı. Ardından saat 19.23’te gelen Dünya Türkçülük Günü paylaşımı… Ve ortalık bir anda karıştı.
Kimi bunu bir “mesaj” olarak okudu, kimi “tesadüf” dedi. Ama asıl mesele şu: Trabzonspor’un ne yaptığı değil, neyi neden yaptığı.
Çünkü bu kulüp, rüzgâra göre yön değiştirenlerden olmadı hiçbir zaman.
Perde arkasında baskı var mıydı? Görünen o ki vardı. Sadece kulüp yönetimine ve Başkan Doğan’a değil, Eski Bakan Berat Albayrak’a kadar geniş çevreye ulaşmaya çalışan bir çaba… Ama sonuç? Duvar.
Trabzonspor geri adım atmadı.
Şimdi dönüp yıllardır yapılan algıya bakalım…
Uzungöl’de iki turist görüp “Arapzon” yaftası yapıştıranlar, bugün bu kulübün duruşunu alkışlıyor. Antalya’daki Rus turist, İstanbul’daki Avrupalı turist görmezden gelinirken, Trabzon üzerinden kurulan o sığ anlatı bugün ellerinde patlıyor. Çünkü gerçek şu: Trabzonspor, kimliğini konjonktüre göre belirleyen bir kulüp değil.
Ama sorun şu ki… Samimiyet yok.
Trabzonspor’un duruşu yeni değil.
Yeni olan, bu duruşa gösterilen reaksiyon