Yıllardır özlemini çekiyorduk; ortaya konulan futbol, ne yazık ki hayal kırıklığından öteye geçmedi.
Sahaya baktığımızda ne teknik heyetin, ne oyuncuların ne de yönetimin başarıya inandığını gördük.
Dünya Kupası gibi dev bir organizasyonda mücadele eden bir takımın ortaya koyması gereken ruh ve kararlılıktan eser yoktu.
Bu kadrodaki oyuncular, sezon boyunca oynadıkları liglerde başarılı performanslar sergiledi.
Kendi kulüplerinde fark yaratan, maç kazandıran, sorumluluk alan futbolcular milli formayı giydiğinde neden aynı kimliği ortaya koyamadı?
Bu, düşündürücü!
Demek ki bırakın milli takım olmayı, takım dahi olamamışlar.
Aslında bu sonuç, yıllardır günü kurtarmaya çalışan Türk futbol anlayışının dışa vurmuş hâlidir.
Hepsi bir tarafa, başarısızlığı kadere yükleyen bir Montella var önümüzde...
Oysa kader, ancak gereken gayret gösterildiğinde anlam kazanır.
Çünkü kader gayrete aşıktır!
Dünya Kupası gibi fırsatlar her zaman ele geçmez...
Türk futbolu 24 yıl boyunca bu organizasyonu bekledi.
Gelen fırsatın bu kadar etkisiz ve bu kadar silik bir şekilde sona ermesi kabul edilebilir değildir.
Kelimenin tam anlamıyla önümüzdeki tablo hezimettir.