İl sağlık müdürlükleri 3'e bölünüyor 8 mart itibariyle bir ilk yaşanıyor..

İlk tıp bayramı 14 Mart 1919'da, işgal altındaki İstanbul'da, tıp öğrencileri tarafından kutlanmış. Tepkilerini bu şekilde dile getirmeye çalışan öğrencilerin bu törenine Dr.Fevzi Paşa, Dr.Besim Ömer Paşa, Dr.Akil Muhtar (Özden) gibi dönemin ünlü hocaları da katılmış. 1933'de “Mekteb-i Tıbbiye-i Adliye-i Şahane” İstanbul Üniversitesi'ne dâhil olmuş. Peşinden de 1945'te Ankara Tıp Fakültesi, 1954'te Ege Tıp Fakültesi kurulmuş. Derken 1976'dan beri sadece 14 Mart günü değil, 14 Mart'ı içine alan hafta boyunca kutlama yapılmakta ve bu hafta Tıp Haftası olarak kabul edilmektedir.
Günümüze gelince yukarıdaki tarihi süreç çok da ruhunu korumuş gibi değil. Çünkü sağlık milli bir durum olmaktan çok siyasi bir yapı olarak değerlendirilmektedir.
Rakamlara kısa bir göz atacak olursak Avrupa ülkelerinde 100.000 kişiye 360 doktor düşerken ülkemizde bu rakam 100.000 kişi için 160 doktora düşmekte, 100.000 kişiye 700 hemşire düşerken, bu rakam ülkemizde 100.000 kişiye 190 hemşireye denk gelmektedir. Rakamların bu düzeyde olmasının birçok sebebi vardır ve konu ayrı bir tartışma konusudur. Ancak vurgulanması gereken rakamlar her ne kadar Avrupa ülkelerine göre düşük olsa da sağlık hizmetlerinin kalitesi hiçte gelişmiş ülkelerdekinden geri kalmamıştır. Aksine birçok ülkeden daha ileri düzeydedir. Bu düzey cefakâr ve vefakâr sağlık personelinin özverili çalışmasıyla mümkün olabilmektedir. Peki sağlık çalışanları sundukları hizmetin karşılığını alabilmekte midir diye bir soru sorulursa cevabı elbette olumlu olmaz. Nedenini anlamak için sadece birkaç kritere bakmak yeterlidir. Tüm sağlık çalışanlarının sundukları hizmet açısından bakıldığında Avrupalı meslektaşlarına göre çalışma şartları çok daha zordur, özlük hakları kayıptır, aldıkları maaş ve emekliliklerinde alacakları maaş daha da komiktir. Ayrıca son zamanlarda siyasi provokasyonlarla sağlık çalışanlarına yönelik şiddet olaylarının sayısındaki artıştan bahsetmeden geçmek mümkün değildir.
Bu şaşırtıcı tablo önümüzdeki günlerde daha karmaşık bir hal alacaktır. Çünkü sağlık hizmetlerinin sunumunda henüz büyük orandaki vatandaşımızın bilmediği yeni bir yapılanma söz konusudur. İl Sağlık Müdürlüğü 3 değişik müdürlüğe bölünecek. Bu yapılanmalar ayrı ayrı birer müdürlük olarak İl Sağlık Müdürlüğü, İl Halk Sağlığı Müdürlüğü ve hastanelerin bağlanacağı Kamu Hastane Birlikleri şeklinde olacaktır. Bu durum ileride olacak başka oluşumların temeli sayılabilir. Bu oluşumlar ne mi, tabii ki özelleştirme… Bu durum hem sağlık çalışanlarını ve hem de hizmet alan vatandaşımızı olumsuz etkileyecektir.
Sağlık çalışanı açısından durumun çok minik bir kısmını paylaştığımızda durumun böyle olduğu bir ortamda sağlık hizmetlerinden faydalanan vatandaş açısından bakılacak olursa “her istediğim hastaneden ve eczaneden hizmet alıyorum” açısından yaklaşılırsa yanılgı kaçınılmaz olur. Bu zaten sosyal devlet olmanın gereğidir. Sadece vatandaşın sağlık hizmeti alırken cebinden çıkan paraya bakılacak olursa artık her gün değişik isimler altında arttığı ve emekli bir vatandaşımızın emekli maaşında kesilen tutarın her seferinde daha fazla olduğu aşikardır. İlk başta gittiği hastaneye göre
ödediği katkı payı, daha sonda ilaç katkı payı ve en son olarak 8 Mart tarihinden itibaren Cumhuriyet tarihinde ilk kez sosyal güvencesi olan vatandaşımızın aldığı her ilaç için kutu başı ödeme şeklinde para ödemek zorunda kalması kabul edilebilir değildir.
Açıklamalarla anlatmaya çalıştığımız ve içinde bulunduğumuz bu zor şartlarda bile görevlerini büyük özveri ile başarılı bir şekilde yapan hekim ve tüm sağlık çalışanlarının ve halkımızın 14 Mart Tıp Bayramını kutluyor, yarınların hepimiz için daha iyi olmasını diliyorum.