Trabzonspor deplasmanda oynadığının, rakibi ile arasında bir puan fark olduğunun ve beraberlik halinin de kendisi için bir umut ışığı taşıyabileceğinin bilinciyle oynadı.
Diğer taraftan İtalya'dan gelecek sesin rengi de son derece önemli idi.
Maçın ilk devresinde gol yememek üzerine hesap ve oyun düzeni kuran bordo-mavili ekip bu düzenin az kalsın beklenen muhtemel azizliğine uğramaktan rakibinin pozisyonlardaki beceriksizliğine ve telaşına duacı idi. Zaman zaman ilk yarıda kontrataklardan her zaman olduğu gibi Burak'ın ayaklarından skor değişimi bekledi.

Trabzon risk aldı
Fakat rakip bu oyuncuya iki kişi ile kaleye yakın yerlerde adam, uzak alanlarda ise bölge kontrolü ile fırsat vermedi.
Lille hem defans hem de ofans aktivitesini efektif şekilde uygulamaya çalıştı.
Bunda da başarılı oldu ancak sonuç alamadı.
Trabzon ise ilk yarı boyunca oyunu kendi alanında kabul etmek riskini göze aldı.
Belki bu tarz seyir de taraftarın hoşuna gitmedi ama sonuç Trabzon'a doğru gülüyordu.
Bu yarıda Tolga'nın başarısı oyunun, rakip ile kendi arasında geçtiği şeklinde yorumlanabilir.
Ancak ikinci yarı ne Trabzonspor'un ne de rakibinin oyun tarzında hiçbir değişiklik oldu.
Trabzonspor orta sahası bu maçta iyiydi. Bu beraberlik Trabzon'u UEFA'ya götürüyor.