Gaziantep’te oynanan Gaziantep FK – Trabzonspor maçını izleyen herkesin aklında aynı soru vardı: Bu zeminde futbol mu oynanır?
Süper Lig seviyesinde, milyon euroluk oyuncuların sahaya çıktığı bir organizasyonda, böylesine ağır ve bozuk bir zeminin kabul edilebilir bir tarafı yok.
Maç boyunca yapılan pas hatalarının, kontrol problemlerinin ve oyun akışındaki kopuklukların tek sebebi futbolcular değildi. Zeminin payı fazlasıyla vardı.
Top sekmiyor, kayıyor. Oyuncu hızlanamıyor, yön değiştiremiyor. Teknik kaliteyi konuşmamız gereken bir maçta, çimlerin durumunu tartışıyoruz. Bu tablo Türk futbolu adına utanç verici.
Dahası var. Folcarelli’nin yaşadığı sakatlık. Pozisyon tekrar tekrar izlendiğinde zeminin ne kadar riskli olduğu açıkça görülüyor. Bu ligde mücadele eden futbolcular birer yatırım. Kulüpler milyonlar harcıyor.
Ama o yatırımlar, bakımsız bir zeminde riske atılıyor.
Devletin yaptığı stadyumlar var. Modern, gösterişli, dışarıdan bakınca Avrupa standartlarında. Peki ya içi? O çimlerin bakımı, sürekliliği, denetimi? Bu kadar ilgisiz olunması akıl alır gibi değil.
Burada sadece ev sahibi kulüp değil, sistem sorgulanmalı. TFF ne yapıyor? Denetim mekanizması nerede? Gençlik ve Spor Bakanlığı bu sahaları kontrol etmiyor mu? Süper Lig’de zemin standardı diye bir kriter yok mu?
Trabzonspor, Beşiktaş, Fenerbahçe, Galatasaray gibi kulüpler stadyumlarına yatırım yaparken; bazı şehirlerde “idare eder” anlayışıyla devam edilmesi sorgulanmalı. Bu iş, “maç oynandı bitti” meselesi değil. Bu, kalite ve ciddiyet meselesi.
Sonra Avrupa’da başarı bekliyoruz. Avrupa’da top ayağınıza düzgün gelmezse kimse sizi dinlemez. Biz ise önce topun sekip sekmeyeceğini hesaplıyoruz.
Futbol sadece skor değildir. Zemin de oyunun bir parçasıdır. Ve Gaziantep’teki görüntü, Süper Lig’e yakışmadı.