Trabzonspor, Antalya’da sadece bir final oynamadı; aynı zamanda organizasyon açısından tam anlamıyla büyük bir rezaletin içine itildi.
Daha şehrin girişinden itibaren yaşananlar, bu maçın sağlıklı bir şekilde yönetilemediğini net biçimde ortaya koydu. Üstelik Antalya Valisi’nin Trabzonlu olmasına rağmen Trabzonspor taraftarının adeta üçüncü sınıf insan muamelesi görmesi, tepkileri daha da büyüttü.
Ormanlık alanda polisten kaçan taraftarların görüntüleri kabul edilebilir değildi. Bir futbol finalinin konuşulması gerekirken ortaya çıkan manzara tam anlamıyla organizasyon zafiyetiydi.
Bununla da kalınmadı; Trabzonspor taraftarlarını taşıyan otobüslerin şehre yaklaşık 20 kilometre kala durdurulup saatlerce bekletilmesi tam bir skandala dönüştü. İnsanlar final heyecanı yaşamak yerine yollarda mağdur edildi.
Konyaspor taraftarlarının arandığı söylense de maç boyunca yaşananlar güvenlik önlemlerinin ne kadar yetersiz kaldığını gösterdi.
Sahanın içine kadar yabancı maddeler atıldı, tribün olayları yaşandı ve tüm bu görüntüler ekranlara yansıdı. Emniyet güçleri enerjisini Trabzonspor taraftarıyla uğraşmaya değil de olay çıkaranlara yöneltseydi, belki de bu kadar büyük bir güvenlik zaafı ortaya çıkmayacaktı.
Sonuç olarak Antalya’daki final, futbol adına değil; kötü planlama, iletişimsizlik ve başarısız organizasyonuyla hafızalara kazındı.
Baştan sona yeri, zamanı, ulaşımı, güvenliği ve işleyişiyle sınıfta kalan bir organizasyon izledik. Böyle büyük bir finalin ardından konuşulması gereken şey futbol olmalıydı, yaşanan rezaletler değil.